Aan de Schans naast het voormalige belastingkantoor op de plaats waar tegenwoordig een braak stukje grond dienst doet als parkeerterrein, stond voor de tweede wereldoorlog het woonhuis van de familie van Duin. Achter dit huis was een grote schuur waarin Mevrouw van Duin met de hulp van haar oudste zoon Siem een karrenverhuurderij voerde. En op deze zolder (men moest wel met een ladder naar boven klimmen) was eind dertiger jaren al menig partijtje tafeltennis gespeeld op een door de Siem zelf gemaakte tafel. Niet alleen door de leden van het gezin (vijf jongens en vier meisjes) maar ook door een uitgebreide kring van vrienden en vriendinnetjes uit de buurt en van school.

Dol van Duin, een van de zoons, volgde in Haarlem het gymnasium aan het Triniteits lyceum. Zijn echte naam was Bertus maar door de mooie kuif die hij had werd hij door iedereen 'Dol' genoemd naar "Hollie Dollie" een stripfiguur uit de krant van die tijd. Een andere Beverwijkse jongen, Ferry de Wildt die op hoeve 'Adrichem' woonde, ging ook daar op school en zodoende raakten zij met elkaar bevriend en met nog een medestudent, Pierre Theelen. Deze was in Lobberich, een plaats in Duitsland niet ver van Roermond, geboren en woonde sinds enige jaren in Beverwijk bij zijn oom Gijs Vernooy, het hoofd van de Willibrordus Mulo. Zodoende kwamen zij vaak met hun drieën en al die anderen op die zolder bij elkaar om partijtjes te spelen. Ook Dol's broer Olaf en de zusjes Annie en Miep, al waren die een stuk jonger, waren ook wel van de partij. Gaandeweg was het vriendenclubje en de belangstelling voor het tafeltennis zodanig gegroeid dat op een gegeven ogenblik het idee ontstond om er maar een echte club van te maken. En aldus gebeurde en werd op 4 december 1940 in het eerste jaar van de oorlog de tafeltennisvereniging "Rapidity" opgericht.

Het drietal Dol, Pierre en Ferry werden in de loop der jaren als initiatiefnemers en oprichters beschouwd.Over de wijze hoe deze oprichting in zijn werk is gegaan is niet zoveel bekend. Volgens Ferry de Wildt kon er nauwelijks van een “oprichting” gesproken worden. Voor zover hij zich herinnert werd er zelfs geen speciale vergadering voor belegd. Men dacht er over na; men sprak er over en de club was er. De naam "Rapidity" was een bedenksel van Dol. Pierre Theelen werd de eerste voorzitter, Dol van Duin secretaris en Truus Verlinden (van het modehuis aan de Breestraat) werd penningmeesteresse. Andere leden van het 'eerste uur' en van de eerste jaren daarna waren o.a. Ans Burger, Alie Verhoef, An Wilms Floet, Leo Boon, Wim Verlinden, An en Cor Sleeker, Jan v.d.Geest, Riet de Ruyter, Frans Seignette, Annie en Olaf van Duin en Corry Schuijt. Aanvankelijk werd nog op de zolder aan de Schans gespeeld, doch het duurde niet lang, vermoedelijk al begin 1941, dat de club verhuisde naar een van de bovenzalen van het (voormalige) KSA gebouw in de Peperstraat.

Hier stond al een tafel, eigendom van de Jozefgezellen. Met de twee tafels die de club inmiddels zelf bezat beschikte men toen over drie tafels. Van een echte kompetitie was in die begin jaren nog geen sprake. Men speelde tegen ploegjes uit de omgeving zoals tegen ADO uit Heemskerk. Dol, Pierre en Leo vormden toen het eerste team. Ook trok men in die eerste jaren wel naar Heiloo, Assendelft en Wormerveer en soms ook wel eens naar Haarlem en Zandvoort. En dat ging meestal met de trein of op de fiets. In juni 1941 zorgden Dol en Leo voor een wapenfeit bij een toernooi in Assendelft. Zij waren van 'Rapidity' de enige deelnemers. Dit belette hun echter niet met drie medailles en een beker thuis te komen; bovendien kwam ook de verenigingspriis bij dit tweetal terecht. Begin juli 1943, na het einde van zijn studie, verliet Pierre Theelen Beverwijk om terug te keren naar zijn geboorteplaats in Duitsland. Bij zijn afscheid werden hem twee boeken door de leden aangeboden met daarin onderstaande door Dol van Duin geschreven opdracht, voorzien van de handtekeningen van de leden van dat moment.

"Dit boek bieden wij, de leden van de R.K.T.T.C."Rapidity", aan Pierre Theelen, die als oprichter en voorzitter sedert 4 Dec. 1940 tot juli 1943 zijn beste krachten in dienst der vereniging heeft gesteld. Nu hij na het beëindigen van zijn studie hier in Holland naar Lobberich terugkeert, verliezen wij een steunpilaar van onze vereniging. Wij hopen dat hij de prettigste herinneringen aan "Rapidity" houdt en zullen hem als eerevoorzitter steeds blijven gedenken en wensen hem in het verdere leven het allerbeste. Beverwijk, 3 juli 1943".
Het reizen buiten Beverwijk werd steeds moeilijker vooral in de laatste jaren van de oorlog toen er geen openbaar vervoer meer was en de meeste fietsen door de Duitsers gevorderd werden. Ook kreeg men toen te maken met de 'sperrtijd' en mocht men zich 's avonds na acht uur niet meer op straat begeven. Toen werd het spelen 's-avonds al helemaal niet meer mogelijk. De mannelijke leden waren bovendien in de gevaarlijke leeftijd toen de Duitsers “razzia’s” gingen houden en zij de kans liepen opgepakt en naar Duitsland gestuurd te worden voor de 'Arbeitseinsatz'. En ook balletjes waren niet meer te krijgen. Het verenigingsleven - en dus ook dat van "Rapidity" - kwam uiteindelijk geheel stil te liggen tot het eind van de oorlog en de bevrijding eindelijk in mei 1945 kwam.