"Rapidity" werd opgericht als een 'katholieke' vereniging. In die 'tijd bestond er nog een strikte scheiding tussen katholieken en niet katholieken. Iedere kerkelijke gezindte had zijn eigen school waar men zijn vriendjes had en men behoorde tot een bepaalde parochie dan wel kerkgemeente. Met 'andersdenkenden' ging men nauwelijks om. Ook in het sociale leven kwam dit als een vanzelfsprekendheid tot uiting. Men was dit nu eenmaal van huis uit gewoon, men wist niet beter. Ook in de tegenwoordige tijd zijn deze invloeden nog wel aanwezig en zijn er nog steeds verenigingen die hun kerkelijke achtergrond in hun naam zijn blijven voeren. Maar over het algemeen genomen zijn de scherpe kantjes er wel af en is de scheiding der geesten minder strikt zo al niet geheel verdwenen. Veel verenigingen met een oorspronkelijke kerkelijke achtergrond hebben zich dan ook laten integreren.

Ook "Rapidity" heeft deze ontwikkeling meegemaakt al zijn ook tegenwoordig nog veel leden van 'katholieke afkomst' waaronder ook veel 'nazaten' van ouders die vroeger zelf lid van de vereniging waren. Maar daarmee houdt dan ook iedere relatie op. Het predikaat rooms-katholiek werd in het begin van de 'zeventiger jaren','bij wijziging van de ook voor die tijd zeer verouderde statuten, uit de verenigingsnaam geschrapt waarbij de vereniging omgevormd werd tot een vereniging 'die open staat voor iedereen ongeacht zijn geloofsovertuiging, nationaliteit of ras'. Maar in de eerste vijfentwintig jaren van het bestaan hield het katholiek zijn van de vereniging wel een aantal zaken in.' Uiteraard moesten de leden katholiek zijn en men verloor het Lidmaatschap bij het niet vervullen van de zondagsplicht en bij het aangaan van 'gemengde verkering'.

Ook diende er een 'geestelijk adviseur' te zijn die tot taak had een wakend oog te houden op het geestelijk welzijn van de leden, de naleving van de statutenvoor wat betreft de kerkelijke zaken en de vereniging te adviseren bij kerkelijke aangelegenheden. Ook diende' hij als censor op te treden als de vereniging een clubblad had. Tot eerste geestelijk adviseur werd Kapelaan van Ginkel van de "Agatha Parochie benoemd. Ook was men verplicht zich aan te sluiten bij de Nederlandse Katholieke Sportbond (N.K.S.). Wat dan ook gedaan werd.
Bij wedstrijden en toernooien die op zondag plaatsvonden mochten leden van katholieke verenigingen pas na twaalf uur in actie komen. Toernooi-organisatoren moesten bij het indelen hier goed rekening mee houden. ` Dat er wel eens wat fout ging met de uitvoering van de voor katholieke tafeltennissers geldende regels blijkt uit een brief van de Landelijke Contact Commissie R.K. Tafeltennis van maart 1947.

In januari '47 hadden Rapidity leden, waaronder enige dames, deelgenomen aan een door VGZ (Papierfabriek) georganiseerd toernooitje. En VGZ was een 'neutrale' vereniging, "Het is mij onbegrijpelijk" schreef een zeer verontwaardigde LCC aan voorzitter Dol van Duin "dat U niet wist, dat in de afd. Haarlem volgens de regionale samenwerking, geen R.K. dames tegen andersdenkende heren mogen spelen. Andersom natuurlijk net zo min. Was het toernooi bij het afd. bestuur aangevraagd, dan was een Bondsgedelegeerde benoemd en deze had dan wel ingegrepen. Gelukkig zal het hoofdbestuur wel niet op de hoogte zijn want anders ..... "las briefschrijver verder de les en besloot met: "Misschien denkt u dat ik er een beetje te veel woorden over vuil maak, maar dat is niet waar want het is heus een tamelijk ernstige kwestie". Zo ernstig werd dit opgenomen. Een voorbeeld van kerkelijke belevenis uit die tijd was ook het onderbreken van een jeugdtoernooi op een zaterdagavond om in de “Goede Raad" kerk gezamenlijk naar het Lof te gaan tijdens het 'veertigurengebed' dat daar gehouden werd. Daarna speelde men weer verder.

In die tijd was voor het opzetten van een jeugdcompetitie ook de toestemming van de NKS nodig. In 1954 werd zo'n jeugdcompetitie, speciaal voor de R.K. verenigingen in de IJmond gestart. "Rapidity", dat toen een grote jeugdafdeling bezat, ging met tien jongensteams aan deze competitie deelnemen. Om het predikaat "Rooms Katholiek" in de verenigingsnaam te mogen voeren was 'Bisschoppelijke Goedkeuring' van de statuten vereist. Deze werd op 14 december 1955 door Monseigneur Huibers, bisschop van Haarlem, verleend.
De N.K.B. hield ook zijn eigen kampioenschappen. Carl Weber viel in november '54 de eer te beurt hieraan als sterkste 3e-klasser namens het Diocees Haarlem deel te nemen. Zijn reiskosten naar Rotterdam moest hij wel zelf betalen. Henk Eijking maakte enige tijd deel uit van het districtsbestuur N.K.S. als vertegenwoordiger van de R.K. verenigingen van boven het Noordzeekanaal.

Toen "Rapidity" in 1965 het 25-jarig bestaan vierde werd de feestelijke dag nog geopend met een H.Mis in de Goede Raad. Pastoor Vollebrecht van deze parochie was trouwens een van de trouwste supporters van de club. Kapelaan Obdam toendertijd nog, zij het reeds op papier, de geestelijk adviseur. Gaandeweg deden ook niet katholieke leden hun intrede en was "Rapidity" in feite al geen specifiek katholieke vereniging meer. In januari 1970 werd het besluit genomen uit de N.K.S. te stappen. Tijdens de ledenvergadering van september van dat jaar werden de statuten voor wat betreft de geloofs- en kerkelijke bepalingen buiten werking gesteld en besloten tot wijziging van de statuten over te gaan. Met het aanvaarden van deze statuten en de Koninklijke Goedkeuring in november 1972 was "Rapidity" ook officieel opgehouden een R.K. vereniging te zijn.